xf6
Gövdesini tarihe siper edenlerin mirasını kırk beş dakikalık panellerde şerh edip gecenin sonunda aynı soruya dalıyoruz.
Kimliklerimiz artık birer geribildirim döngüsüne dönüşmüştür.
Asıl mesele, başkalarına değiştirebilecekleri bir dünya bırakabilmektir.
Fransa’da pankartlara yansıyan “Bismillah, ortalık karanlık” ifadesi, kısa sürede eylemlerin gayriresmi sloganına dönüştü.
Meydanları dolduran kalabalıkların aynı sloganda buluşması bizi beklemediğimiz kadar sarsıyor.
Tribünlerde bir araya insanların birbirine neleri hatırlatabileceğini sanki fazla azımsıyoruz.
Hiçbir özgeçmiş insanın bütün hayatını içeremez. Hiçbir mülakat da geleceğini kesin olarak belirleyemez.
İlişkileri tüketerek bitiririz: arzuyu, arzusuz görevleri, atılması zorunlu adımları tüketerek.
Dopamine Chamber albümü kendimizi sürekli daha iyi hissetmeye çalışırken neleri hissetmekten vazgeçtiğimizi soruyor.
Katil hep olay yerine dönüyor. Biz de bilet alıp izlemeye gidiyoruz.





